Tot bepaling van de specifieke regels over de pacht #1475

ingediend op1475 (2022-2023) – Nr. 8 3 oktober 2023 (2023-2024) verzendcode: LAN Amendementen voorgesteld na indiening van het verslag op het voorstel van decreet van Bart Dochy, Cathy Coudyser, Steven Coenegrachts, Sofie Joosen, Joke Schauvliege en Arnout Coel tot bepaling van de specifieke regels over de pacht Documenten in het dossier: : Voorstel van decreet – Nr. 2: Advies van de Raad van State – Nr. 3 en 4: Amendementen – Nr. 5: Verslag van de hoorzitting – Nr. 6: Amendementen – Nr. 7: Verslag AMENDEMENT Nr. 70 voorgesteld door Chris Steenwegen, Mieke Schauvliege, Jeremie Vaneeckhout, Meyrem Almaci, Staf Aerts en Elisabeth Meuleman na indiening van het verslag Artikel 3 Voor punt 1°, dat punt 1°/1 wordt, een nieuw punt 1° invoegen, dat luidt als volgt: “1° bebossing of natuurrealisatie: een terrein dat beheerd wordt of zal worden ten behoeve van het natuurbehoud onder een natuurbeheerplan type 3 of 4 overeenkomstig artikel 16ter, §1, 3° en 4°, van het decreet van 21 oktober 1997 betreffende het natuurbehoud en het natuurlijk milieu;”. VERANTWOORDING Artikel 3 lijst een aantal definities op. In voorliggend voorstel van decreet wordt gesproken over ‘bebossing’ en ‘natuurrealisatie’. Die begrippen worden echter niet meegenomen in het artikel met definities. Volgens de indieners van voorliggend amendement is het wel van belang om die begrippen nauwkeurig te definiëren omdat de rechten van de pachter en de verpachter wijzigen wanneer die zich bijvoorbeeld engageren om aan ‘natuurrealisatie’ te doen. Zo kunnen pachters bijvoorbeeld onder artikel 19, §7, de “opzeggingsreden zelf realiseren” door bijvoorbeeld een beheerovereenkomst/ecoregeling toe te passen. Aangezien de opzeggingsreden wordt ingevoerd met het oog op het maatschappelijk belang, is het cruciaal dat het eeuwigdurende natuurrealisatie betreft in functie van een natuurbeheerplan type 3 of 4. Vanuit landbouw wijst men terecht op het belang van langdurige pachtovereenkomsten. Maar ook natuur heeft langdurige bescherming nodig en niet een vrijwillige bescherming van een jaar of van vijf jaar. ** AMENDEMENT Nr. 71 voorgesteld door Chris Steenwegen, Mieke Schauvliege, Jeremie Vaneeckhout, Meyrem Almaci, Staf Aerts en Elisabeth Meuleman na indiening van het verslag Artikel 4 Punt 3° schrappen. VERANTWOORDING Dit artikel bepaalt een aantal gevallen waarin pacht van toepassing wordt gemaakt. Een erfpachtovereenkomst die wordt afgesloten met een landbouwer voor het ter beschikking stellen van landbouwgronden wordt hierdoor automatisch als een echte pachtovereenkomst beschouwd en dus vervallen ook de bedingen die eventueel in de erfpachtovereenkomst zijn opgenomen en die niet toegelaten zijn in het voorstel van Pachtdecreet. De argumentatie is dat, door de aanpassing van de wet op de erfpacht, de minimale periode van 27 jaar op 15 jaar is gebracht. Erfpacht wordt vandaag inderdaad gebruikt omdat de huidige Pachtwet op geen enkele manier de ruimte laat voor bijvoorbeeld een openbare verpachter die een lokale voedselstrategie en landbouwvisie wil implementeren en daarvoor voorwaarden wil opleggen aan de manier waarop aan landbouw wordt gedaan. De indieners van voorliggend amendement pleiten ervoor om in die mogelijkheden te voorzien, bijvoorbeeld door een ‘ecologische pacht’ mogelijk te maken zoals in Frankrijk. Zij wensen in elk geval niet dat de figuur van de erfpacht beperkt wordt, maar willen dat die kan worden toegepast op de wijze waarin de wetgever heeft voorzien. ** Vlaams Parlement1475 (2022-2023) – Nr. 8 3 AMENDEMENT Nr. 72 voorgesteld door Chris Steenwegen, Mieke Schauvliege, Jeremie Vaneeckhout, Meyrem Almaci, Staf Aerts en Elisabeth Meuleman na indiening van het verslag Artikel 5 In punt 8° punt b) schrappen. VERANTWOORDING Dit artikel bepaalt wanneer het voorliggend voorstel van decreet niet van toepassing is. De indieners van voorliggend amendement willen dat gronden die dienen voor natuurrealisatie buiten de pachtdecreetgeving vallen. Maar dan is het niet logisch dat er vervolgens een bestemmingsvereiste aan wordt gekoppeld. De natuurrealisatie, waarbij verwezen wordt naar het Natuurdecreet, ook middels een ‘natuurcontract’, moet volledig in de uitzondering gevat worden. Er moeten geen beperkingen op komen door een voorwaardelijke uitzondering op basis van bestemmingen op het gewestplan toe te voegen. Door er een bestemmingsvereiste aan te koppelen kunnen aaneengesloten natuurgebieden vaak niet gerealiseerd worden. Door die bestemmingen mee te nemen dreigt men in een situatie terecht te komen waarbij binnen één natuurgebied sommige percelen via een natuurcontract kunnen worden geregeld en het perceel ernaast via een ander soort overeenkomst. En het zal in veel gevallen eenzelfde landbouwer zijn die beide soorten contracten zal moeten honoreren. Dat is niet wenselijk. ** AMENDEMENT Nr. 73 voorgesteld door Chris Steenwegen, Mieke Schauvliege, Jeremie Vaneeckhout, Meyrem Almaci, Staf Aerts en Elisabeth Meuleman na indiening van het verslag Artikel 11 In het eerste lid een punt 6°/1 invoegen, dat luidt als volgt: “6°/1 maatschappelijke waardevermindering van het gepachte goed, vernietiging of ernstige nalatigheid in het onderhoud of beheer van het landschap, de kleine landschapselementen en de bodem;”. VERANTWOORDING Artikel 11 gaat over de mogelijkheden voor opzeg van de pacht door de verpachter om ernstige redenen. Bij die ernstige redenen is wel “de waardevermindering van het gepachte goed door slechte bebouwing of ernstige nalatigheid in het onderhoud ten laste van de pachter van de gepachte gebouwen” opgenomen. Maar vandaag is men er zich meer dan vroeger van bewust dat de gepachte eigendom meer bevat dan alleen gebouwen en dat de kwaliteit van het landschap, de aanwezigheid van kleine landschapselementen (KLE’s) en de kwaliteit van de bodem mee de waarde uitmaken van een gepachte eigendom. Het voorstel is dus om ook die elementen van met een verpachte grond verbonden waarde mee op te nemen. ** AMENDEMENT Nr. 74 …